- Από την εφημερίδα Herald Sun στο Lonely Planet. Πως ξεκίνησε αυτή η συνεργασία;

Έφυγα το 2000 προκειμένου να μείνω στην Ελλάδα για ένα περίπου χρόνο και να εργαστώ εκεί. Η πρώτη μου επαφή με την καθημερινότητα στην Ελλάδα έγινε μέσω του περιοδικού της διασποράς "Οδύσσεια". Ήμουν έτοιμη να φύγω και να επιστρέψω στην Μελβούρνη, ένα χρόνο αργότερα και μου έρχεται η πρόταση από το Lonely Planet να βοηθήσω στην έκδοση ενός τουριστικού οδηγού για την Αθήνα. Ενθουσιάστηκα. Αγαπούσα την Αθήνα, αγαπούσα την Ελλάδα και γνώριζα την ποιότητα των ταξιδιωτικών οδηγών του Lonely Planet. Θεώρησα την στιγμή μαγική και μία υπέροχη ευκαιρία να δείξω αυτή μου την αγάπη στην Ελλάδα αλλά και να κάνω κάτι καινούριο.

- Είσαι ελληνίδα της διασποράς και αγαπάς την Ελλάδα. Πόσο εύκολο ήταν να γράψεις αφενός αποστασιοποιημένη αλλά και να πληροφορήσεις την ίδια στιγμή τον μη Έλληνα τουρίστα για τα "κακώς κείμενα";

Με τρέλανε αυτή η προσπάθεια να κρατήσω ισορροπίες. Η αφετηρία της όλης προσπάθειάς μου ήταν δύο βασικές αρχές. Αφενός μέσα από αυτά τα βιβλία ή τέλος πάντων στην αρχή στα κεφάλαια που έγραψα για τους ταξιδιωτικούς οδηγούς ήθελα να γνωρίσω στους ξένους τουρίστες την ελληνική ψυχή, την ελληνική κουλτούρα, τα ωραία μας, γιατί έχουμε πολλά ωραία σαν λαός. Μετά όντας παιδί της διασποράς, είχα μία διαφορετική και πιο ουσιαστική αντίληψη για το τι θέλει, τι αρέσει στον ποιοτικό τουρίστα που επισκέπτεται την Ελλάδα. Δεν στέλνω τους ταξιδιώτες εκεί που μπορεί να ταλαιπωρηθούν και μιλάω είτε λόγω συγκοινωνίας, είτε λόγω ατμόσφαιρας. Τους στέλνω για παράδειγμα σε ταβέρνες που ξέρω ότι ακόμα και αν δεν βρουν θέση να κάτσουν εκεί, θα υπάρχει κάτι άλλο τριγύρω εξίσου καλό για να περάσουν ένα υπέροχο βράδυ. Πιστεύω ότι ήταν μεγάλο πλεονέκτημα το γεγονός ότι είμαι παιδί της διασποράς προκειμένου να μπορέσω να καταλάβω τον ξένο ταξιδευτή στην Ελλάδα.

- Με άλλα λόγια πιστεύεις ότι άλλα πράγματα έλκουν τον ξένο τουρίστα και άλλα τους ντόπιους.

Ακριβώς αυτό. Ο έλληνας θα πάει σε μία "τρύπα" στο Κολωνάκι να πιεί καφέ και να τον πληρώσει 6 ευρώ μόνο και μόνο επειδή εκεί συχνάζουν πέντε δέκα καλλιτέχνες. Τον ξένο δεν τον νοιάζει που πάνε οι καλλιτέχνες, δεν τους ξέρει, εμένα δεν με νοιάζει. Ο ταξιδιώτης δεν πάει στην Ελλάδα για να δει τον τάδε και τον δείνα, πάει εκεί για τις ομορφιές της, για την φύση της, για να ξεκουραστεί. Όταν λέω βέβαια ο ξένος τουρίστας εννοώ στην ουσία ο ταξιδευτής και αυτός που διαβάζει τους τουριστικούς οδηγούς του Lonely Planet.

- Διαχωρίζεις τον τουρίστα σε ποιοτικό και στους άλλους.

Ναι γιατί υπάρχουν και οι τουρίστες που βλέπουν την Ελλάδα σαν μία χώρα στην οποία πάνε για να μεθύσουν, να κάνουν όποια τρέλα μπορείς να φανταστείς για πέντε έξι μέρες και μετά να επιστρέψουν στη δική τους χώρα. Αυτός ο τουρίστας δεν με νοιάζει, δεν γράφω γι' αυτόν. Θέλω και οι ταξιδευτές που διαβάζουν τον οδηγό του Lonely Planet να μείνουν μακριά απ' αυτόν τον τουρίστα.

- Ο τουριστικός οδηγός για την Κρήτη είναι αποκλειστικά δικό σου παιδί. Μίλησέ μου για την γέννηση αυτού του "παιδιού".

Πολύ έρευνα, 50 μέρες να ζεις από το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου σου, πολύ δουλειά, ωραίοι άνθρωποι οι Κρητικοί και πολλές πολλές πολλές καλές και κακές εκπλήξεις.

- Δηλαδή;

Όταν γράφεις έναν τουριστικό οδηγό δεν κάνεις εσύ διακοπές. Κάνεις έρευνα και όχι μόνο έρευνα με την έννοια του ότι θα πας εδώ θα πας εκεί να βρεις το μουσείο, την καλή ταβερνούλα ή το καλό και οικονομικό δωμάτιο. Κάνεις έρευνα με το ταξίδι σου, αλλά κάνεις έρευνα και με την σκέψη σου και με τον υπολογιστή σου. Πρέπει να καλύψεις την ιστορία του τόπου αλλά και να τον περιγράψεις στον ταξιδιώτη. Πρέπει να τον κρατήσεις αυτόν τον ταξιδιώτη μακριά, από εκείνα τα μέρη που στην κυριολεξία έχουν γίνει μικρές πόλεις, ξέρεις τι εννοώ... και να τον στείλεις εκεί που ξέρεις ότι θα κερδίσει κάποιες μοναδικές εμπειρίες πηγαίνοντας. Από την άλλη με δεδομένο το γεγονός ότι εγώ είμαι ελληνίδα προσπάθησα να τους μεταδώσω την αγάπη μου για τον τόπο, αλλά να παραμείνω αντικειμενική. Να δω την ελληνική πραγματικότητα μέσα από τα δικά τους μάτια.

- Οι ντόπιοι πόσο σε βοήθησαν σ' αυτή σου την προσπάθεια;

Οι ντόπιοι ήταν η μεγάλη τράπεζα πληροφοριών. Αν δεν τους γνώριζα , αν δεν γινόμουν μία απ' αυτούς, δεν θα μπορούσα να μάθω τίποτα. Θέλεις να μάθεις που βρίσκεται το καλό και φθηνό φαγητό; Θες να μάθεις που μπορεί να πάει κάποιος και να μείνει οικονομικά και να το ευχαριστηθεί; Μόνο οι ντόποι θα σε πληροφορήσουν. Εγώ περνούσα από ένα χωριό και έμενα εκεί για πέντε έξι ώρες, δεν είχα την πολυτέλεια και τον χρόνο να πάω να δω πέντε έξι πανσιόν και να κρίνω αν είναι ΟΚ, οι ντόπιοι όμως ήξεραν και αυτοί με κατεύθυναν.

- Σε δέχτηκαν θετικά;

Με φιλοξένησαν στην Κρήτη. Στην πλειοψηφία τους ήταν υπέροχοι άνθρωποι. Υπήρχαν βέβαια και άλλοι που με έβλεπαν με καχυποψία. Δεν ήταν λίγες οι φορές που με έδιωχναν γιατί είτε νόμιζαν ότι ήμουν εφοριακός είτε πίστευαν ότι πήγαινα να τους πουλήσω διαφήμιση... "όχι δεν θέλουμε. Βάλαμε τον περασμένο μήνα" μου έλεγαν, "Δεν δούλεψε". "Βρε παιδιά ώρες λειτουργίας θέλω να μάθω, δεν σας ζητώ τίποτε άλλο" τους έλεγα.

Μερικές φορές τα κατάφερνα να τους πείσω άλλες πάλι αδύνατον. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι στα μέρη που δεν υπήρχε η κοσμοσυρροή ή τουριστικά θέρετρα οι άνθρωποι ήταν περισσότερο ζεστοί, περισσότερο φιλόξενοι. Εκεί θέλω να πάνε οι ταξιδιώτες που διαβάζουν το Lonely Planet. Σε εκείνο το παραλιακό χωριουδάκι της Κρήτης που θα έρθουν σε επαφή με τον ντόπιο, που θα γνωρίσουν την φιλοξενία του, που θα δοκιμάσουν την παραδοσιακή κουζίνα. Και θέλω να πάνε εκεί γιατί σ' αυτή την ομορφιά είναι δύσκολο να αντισταθείς, θα ξαναπάνε και του χρόνου. Ξέρεις πόσοι ιδιοκτήτες δωματίων στην Κρήτη από την μία της άκρη έως την άλλη μου είπαν ότι έχουν ξένους πελάτες που πάνε στο ίδιο δωμάτιο, κάθε χρόνο για είκοσι ολόκληρα χρόνια. Λίγο πριν τελειώσει η διαμονή τους και είναι έτοιμοι να φύγουν, κλείνουν το δωμάτιο για την επόμενη χρονιά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πάνε εκεί για μπεκρολογήσουν, για να καταστρέψουν την φύση, για να φέρουν τα πάνω κάτω. Πάνε εκεί γιατί αγαπάνε την Κρήτη, αγαπάνε τους ανθρώπους της.

- Σε βλέπω ιδιαίτερα αρνητική όσον αφορά την κατασκευή θέρετρων και ιδιαίτερα κριτική απέναντι στον τουρίστα back-packer!

Αρνητική απέναντι στα θέρετρα που στην κυριολεξία καταστρέφουν τον χαρακτήρα του τόπου είμαι. Δεν είμαι αρνητική απέναντι στον back- packer, είμαι αρνητική απέναντι στον τουρίστα που πάει να καταστρέψει και πάνω από όλα απέναντι στους ντόπιους που καταστρέφουν τις ομορφιές του τόπου τους για να κάνουν περισσότερα χρήματα.

- Γράφεις όμως έναν ταξιδιωτικό οδηγό, στέλνεις τουρίστες σε ένα νησί, σε ένα χωριουδάκι. Μήπως συμβάλλεις σ' αυτή την εισροή τουριστών και κατ' επέκταση στην καταστροφή του παρθένου τοπίου;

Δεν είναι έτσι και ομολογώ πως όταν είδα αυτά τα εκτρώματα τουριστικά θέρετρα αναρωτήθηκα και εγώ η ίδια, το ίδιο ακριβώς πράγμα. Όμως οι τουρίστες που διαβάζουν το Lonely Planet είναι αυτοί που θέλουν να αγαπήσουν την Ελλάδα, δεν είναι τουρίστες είναι ταξιδιώτες επαναλαμβάνω. Διψούν να μάθουν τις ιδιαιτερότητες του τόπου, να ζήσουν εκεί κάνοντας διακοπές, να αποκτήσουν την γνώση και την εμπειρία και είναι ως επί το πλείστον άνθρωποι που εκτιμούν την φύση.

-Θα συνεχίσεις να γράφεις ταξιδιωτικούς οδηγούς;

Μην περιμένεις να ακούσεις ότι το βαρέθηκα και ότι θα ήθελα να κάνω κάτι άλλο καινούριο. Όχι δεν το βαρέθηκα. Τα χρήματα που πληρώνεσαι για να κάνεις έναν ταξιδιωτικό οδηγό είναι αστεία. Δουλεύεις στην ουσία μέρα, νύχτα, είσαι συνεχώς στην "πρίζα", δεν ξέρεις που και πότε θα φτάσεις στον προορισμό σου όταν βρίσκεσαι στον δρόμο. Βλέπεις τους άλλους να χαίρονται να ξεκουράζονται και εσύ δεν έχεις το κουράγιο να ανέβεις δύο σκαλοπάτια να μπεις στο δωμάτιό σου να ξεκουραστείς. Αυτό το ταξίδι που έκανα στην Κρήτη ήταν το τρίτο μου, ευχαρίστως κάνω και άλλο, και άλλο. Πάω Ελλάδα τώρα για να γράψω έναν αθηναϊκό οδηγό του Lonely Planet και ναι αγαπάω την Αθήνα αλλά την Κρήτη την λάτρεψα. Ήταν μαγικές οι στιγμές που έζησα εκεί.